Şendi eskinin çocukları.. Kahkahalarla akşam ezanının geç okunmasını bekleyen eve girmek istemeyen mutlu çocuklar.. Sokaklar da özgürce koşuşturmalar arasında çocukların neşeli çığlıkları.. Bayram günlerinde babaların camiden gelmesiyle kendini evden atıp sokak sokak ev ev dolaşıp şeker toplayan minik suretler 😁. Kalmadı bu çocukluk ne acı bu güzellikleri tatmayan bir nesil kumdan topraktan yapılan yemekleri tabak çanağı bilmeyen çocuklar…

En güzel Türk filmlerinden birisi bence Neşeli Günler. Özlenen zamanlardan kesitler sunar bize.Her izlemeden sonra insanın canı turşu çeker o eskiden anneannelerin güz aylarında kurduğu turşudan…

90 ların sonlarında arta kalan güzellikleri tatma fırsatı buldum.bu konuda keşke geçmişin daha çok güzelliğini görseymişim deyip iç geçiririm hep. Bilmem siz gördünüz mü adını dönen salıncak diye bildiğim seyyar salıncağı? Uzaktan görmemizle evlere koşup kapardık bize verilen  kağıt 50 kuruşları.. Salıncakçı abiye uzanan çok heyecanlı biraz da ürpertili minik ellerle sıramızın gelip demirden yapılmış harika ötesi -aslında oldukça rahatsız- salıncaklarda yerimizi almak için beklerdik. En sevdiğim  hatırladıkça içimi heyecan saran an, salıncakçı abinin dönen salıncağın hızını artırması ve o saatten sonra kendimin kuşlar gibi uçtuğumu hissetmemdi. Sonradan görmez oldum o salıncağı, yerini lunaparklara bıraktı hiç bir yere gitmeyen herkesin onun ayağına gittiği salıncak oysa o bize gelirdi.. Binmez oldum dönen salıncaklara, tadı yok heyecanı yok lunaparklarda oturmuş binicisini bekleyen oyuncağın…Sonlarına denk geldiğim  seyyar salıncaktan aldığım o mutluluk aklıma geldikçe hissederim hala heyecanımı…

Geçmişte çok güzellik bırakmışız üzüldüm… 😑

Eskiden bayram şimdilerde tatil olan değerini kaybetmiş o günlere gitmek istiyorum.. Acaba bayramlar çocuklar içindi de biz büyüdüğümüz için mi göremez olduk? Yoksa sahiden kaybettik mi o heyecanlarla beklediğimiz bayram bilincini. Sizde benim gibi ahhh eski bayramlar deyip zihin pencerenizden bakıp görmeye çalışıyorsanız geçmişte kalan anıları burada anısayalım o tatlı güzel günleri.. Çocukların şarkılarla karşıladığı günlerdi..
Bugün bayram erken kalkın çocuklar..
Tatil gezmelerine gidilmezdi o zamanlar annelerin kızmasına rağmen bayramlık kıyafetleriyle uyuyup uyanan çocuklar hazırlanıp camiye oradan babaanne anneanne eli öpmeye giderdi şekerleri harçlıkları almak en önemlisi aile kahvaltısında yerini kapmak için.. Ahhh nasıl unutulur kolalı mendiller emek emek işlenmiş ütülenip sahibine ulaşmayı beklemeleri.. Kahvaltılar yapıldı mı tutamazdı o çocukları kimse ellerinde poşetle kapı kapı dolaşırdı. Akraba ziyaretlerinde el öpme fasılları büyüyünce ne olacaksın nerelisin sorularına verilen kaçamak cevaplar gelen ikramlıklar tok olmana rağmen ayıp olmasın diye zorla yediğiniz o tatlılar sarmalar. Samimiyetsiz kime gittiği belli olmayan bayram mesajları yerine evlere ziyaret hal hatır sormalar vardı. Doldurma kolonyalar peki bayram öncesi vitrinde alırdı yerini  misafir kolonya ile karşılanmazsa olmazdı kokular illa karışacaktı birbirine. Bayramda ekmek çıkmazdı fırınlar gibi çoğu kişiler çalışmazdı bayramdı çünkü ziyaretler vardı tatillerde çekilen fotoğraflar yarışmazdı en çok kim şeker toplamış bunu konuşurdu çocuklar.. Gülümseyerek andığımız o güzel yıllar en az onlar kadar samimi güzel bayramlar dilerim herkese 🙋

BELKİ DE ÇOCUKLUĞUMUZUN EN GÜZEL OYUNUYDU. SOKAKLARDA AKŞAMLARA KADAR AVUÇ DOLUSU MİSKET PEŞİNDE KOŞUŞTURMAYLA GEÇERDİ GÜNLERİMİZ. ŞİMDİ Kİ ÇOCUKLAR BİR HABER O SOKAKLARDAKİ MUTLU GÜNLERDEN…